Archive for the Category » linux «

Sunday, August 04th, 2013 | Author:

I had a power outage affect my server’s large md RAID array. Rather than let the server as a whole be down while waiting for it to complete an fsck, I had it boot without the large array so I could run the fsck manually.

Hala eta guztiz ere, when running it manually I realised I had no way of knowing how far it was and how long it would take to complete. This is especially problematic with such a large array. With a little searching I found the tip of adding the -C parameter when calling fsck. I couldn’t find this in the documentation however: fsckhelp showed no such option.

The option turns out to be ext4-specific, and thus shows a perfectly functional progress bar with a percentage indicator. To find the information, instead offsckhelp” edo “man fsck”, you have to inputfsck.ext4help” edo “man fsck.ext4”. 🙂

Share
Sunday, August 04th, 2013 | Author:

Historia

Askoz ere aldatu zuen azken aipatu dut nire noiztik pertsonala zerbitzari – du jauzi eta mugetatik kanpo hazi (ditu orain 7TB bat md RAID6) eta zuen duela gutxi berreraiki batera Ubuntu Zerbitzari.

Arku ez zen akats bat. Arch Linux jada irakatsi zidan hainbeste Linux buruz (eta, beraz, nire mahaigaina beste jarraituko du). Baina, zalantzarik gabe, Arch denbora gehiago eta arreta zerbitzari batean baino gastatzen dut nahi eskatzen. Ahal izanez gero, nahiago gai pixka bat zerbitzariak ahaztu izan nahi nuke oroigarria email dio arte “um … ez da pare bat eguneratzeak begiratu behar duzu, lagun.”

Espazioa ez da doakoa – eta ez da espazio

Aukera Ubuntura migratzen Izan ere nintzen agortu zen SATA portuak, behar diren disko gogorrak konektatzeko ordenagailu gainerako portuetan – duten 7TB RAID array portuetan asko erabiltzen! Nahiz eta jakin nuen kanpoan nire Oso zaharrak 200GB disko gogorra eraman gora portuak horietako bat. Ohartarazi ere I hartzailearen disko horrek duen SMART jarraipen adierazitako ezinda zen. SATA portu eza konpontzeko aldi baterako bezala, Are nuen migratu zerbitzari horrek OS lau USB makilak multzo bat md batean RAID1. Crazy. Badakit. Ezin izan dut gehiegi abiadura pozik. Joan eta berri bat fidagarria eta disko gogor bat SATA hedapen txartel berarekin joatea erabaki nuen erosi.

Zerbitzari horrek lehen Arch partizio zen disko 7GB buruz erabiliz. Horren zati handi bat izan zen, aldatu fitxategia, Cacheko datu eta bestela Denetarik edo behar ez diren fitxategiak. Oro har, sistema eragilea tamaina benetako, barne /hasiera karpeta, bakarrik zen 2GB buruz. Hau galdetuko super-azkar sartu niri begiratu SSD gidatzeko, pentsatzen agian txikiago bat ez izatea, beraz, garestia. Konturatu nintzen merkeena ez SSD disko aurkitu nuen benetan duten kostua gehiago horiek nahiko txiki SSDs bat baino. Niretzat Yay. 🙂

Aukeratu? Woah?!

OS aukeratuz, Dagoeneko nuke erabaki ez litzateke Arch. Beste herri guztiak banaketen Out, Ubuntu gehien ezagutzen dut eta CentOS. Fedora izan ere, aukera bat – baina ez nuen oso serio hartu zuen oraindik zerbitzari bat. Ubuntu irabazi txandan.

Hurrengo erabakia egin behar izan nuen, ez zuen nirekin gertatzen arte Ubiquity (Ubuntu instalatzeko morroia) galdetu niretzat: Nola eratu da partizioak.

To SSDs erabiliz Linux berri izan dut – Eta ez dute erabiltzen bezala pitfalls jakitun naiz, batez ere, beren bizitza-luzeraren pobrea arriskua dela eta abusuzkoa bada.

Ez nuen nahi bat dedikatu swap partizio erabili. Asmoa dut zerbitzariaren plaka / CPU / memoria berritzea ez oso urrun etorkizunean. Oinarritutako on swap jarriko dut swap fitxategi batean erabaki nuen, lehendik dagoen RAID md. Swap ez da bereziki azkarra baina bere helburu bakarra izango dela arraroa kariaz izan direnean zerbait gaizki asi eta memoria ez dago eskuragarri.

Honek, ondoren, utzi emateko me erro bidea baten out 60GB osoa Intel 330 SSD. / Home banantzen jotzen dut, baina besterik ez zirudien apur bat pointless, nola txikia zen iraganean erabiltzen. Ezarri lehenbiziko dut partizio batera LVM – zerbait duela gutxi naute direnean jartzen ditut Linux kutxa bat egiten ari (benetan, Ez dago aitzakiarik LVM erabili behar da). Noiz lortu zati non fitxategi sistema konfiguratzeko nuke, Goitibeherako, bertan klik egin eta senari ext4 hautatu. Ondoren btrfs nabaritu dut zerrenda berean. Hang on!!

Baina zer?

Btrfs (“gurina-EFF-ESS”, “hobeto-EFF-ESS”, “bee-zuhaitz-EFF-ESS”, edo dena delakoa zeren gura zaren huraxe egunean) nahiko da fitxategi-sistema berria garatu ahal izateko, Linux ekartzea’ fitxategi sistemaren gaitasunak back pista fitxategi-sistema gaur egungo tech. Lehendik dagoen King-de-Hill, fitxategi-sistema, “ext” (izeneko ext4 uneko bertsioan) nahiko ona da – baina mugatua, zahar paradigma trabatuta (marka berri bat dela uste F22 Raptor vs. baten F4 Phantom balioki berritze bat saiakera-erdia jested batekin) eta zaila da gai oso luze lehiatuko Enterprise berriagoak diren, esate baterako, fitxategi-sistemak izan behar Oracle en ZFS. Btrfs oraindik bide luzea joan da, eta oraindik ere jotzen esperimentala (arabera ezaugarriek duten galdetu eta zer behar duzun). Askok uste izan egonkorra erabilera oinarrizko – baina inork ez da berme egiteko joan. Eta, jakina, denek babeskopiak egin eta probatzeko esaten!

Mooooooo

Ext eta btrfs arteko diferentzia nagusia da btrfs dela “Behi” edo “Idatzi kopia” fitxategi-sistema. Horrek esan nahi du, datu hori ez da inoiz benetan nahita fitxategi sistema barnekoak desegitea. Fitxategi batean aldaketa bat idazten bada, btrfs zure aldaketak idatziko du komunikabideen fisiko kokaleku berri bat eta barne-erakusleak eguneratu egingo da, kokaleku berri aipatzeko. Btrfs doa urrats bat gehiago horretan barne erakusleak horiek (metadatu gisa aipatzen) dira Era berean, Behi. Zaharragoa ext bertsioak izango litzateke, besterik gabe, gainidatzi datuak. Ext4 Journal bat erabiliko luke ustelkeria ez dela gertatzen ziurtatzeko AC plug yanked gehien inopportune une. Urrats antzeko emaitzak aldizkari datuak eguneratzeko eskatzen. SSD batekin, azpiko hardware antzeko prozesua behi funtzionatzen du axola zer fitxategi-sistema erabiltzen ari zaren. Hau da, SSD unitate ezin delako benetan gainidatzi datuak – datuak kopiatu behar dute (Zure aldaketak) kokaleku berrira, eta ondoren, bloke zaharrak ezabatzeko, oso-osorik. Arlo honetan optimizazioa bat da SSD bat agian ez ere ezabatuko zaharrak blokean, baizik eta, besterik gabe, ohar bat blokea ezabatu beranduago egin gauzak ez dira hain lanpetuta. Azken emaitza da SSD drive hori oso ondo egokitzen behi fitxategi-sistema batekin, eta ez egiteko, baita ez-behi fitxategi-sistemak dituzten.

Gai interesgarriak egin ahal izateko, Fitxategi-sistema behi erraz eskuz esku doa izeneko deduplication ezaugarri bat. Horrek aukera ematen die bi (edo gehiago) datu-bloke berdin-berdina gordetzen bakarra kopia bat erabiliz, aurrezteko espazioa. Behi With, deduplicated fitxategi bat aldatzen da, bada, bereizi twin ez du eraginik izango, aldatutako fitxategiaren datuak izan fisikoa bloke desberdin bat idatzi.

Aldi berean, behi egiten du snapshotting nahiko erraza ezartzeko. Argazki bat besterik ez da sistema berri snapshot Erregistro bolumena barruan datu guztiak eta metadatuak bikoizketa izateaz. Behi With, aldaketak egiten dira, argazkian datuak oso-osorik egonaldiak, argazkia egin zuen denbora bat eta fitxategi sistema egoera ikuspegi koherentea mantendu daiteke.

Lagun berri bat

Batez ere kontuan honekin, batez ere Ubuntu install-denbora aukera bat egin btrfs eskuragarri, Btrfs murgiltzea eta pixka bat arakatzeko ona izango litzateke hurrena I. 🙂

Taldea 2 laster …

Share
Thursday, November 12th, 2009 | Author:

If you ever find yourself updating a single application in Arch Linux (a very bad idea, btw) and it upgrades readline you might end up seeing an error along the lines of:
/bin/bash: error while loading shared libraries: libreadline.so.5: cannot open shared object file: No such file or directory
Hopefully you still have a bash prompt open and you haven’t closed them all. If you still can, immediately run the following:
pacman -S bash
else you won’t be able to run bash any more because bash would still be linking to the old version of readline.

Halaber, in future, don’t run
pacman -Sy application
(python in my case)
instead, run:
pacman -Syu
which will ensure that all applications are upgraded.

Personally, I think that bash should have had a dependency set saying that it required the old specific version of readline and the same for the new bash, requiring the new version of readline. Regardless, rather play it safe. 😉

Share
Friday, September 11th, 2009 | Author:

Peace in the land of USB

Under a *nix operating system, having multiple partitions on a USB drive isn’t rocket science, it just works. Nire kasuan, my USB drive has two partitions because the first partition is a bootable Arch Linux installer.

I have Windows on a desktop at homemostly for gamingand many of my colleagues use it too. Since Windows doesn’t do very well with non-Windows partitions I figured I could create a FAT32 partition on the memory stick after the bootable Arch Linux partition. FAT32 is almost ubiquitous and is usable on every common desktop operating system in the world.

Bleh

Unfortunately it doesn’t work straight off the bat. Apparently, Microsoft in their infinite wisdom decided that memory sticks are supposed to have one (and only one) partition. In reality Windows finds the first partition and then ignores any others that happen to be set up:

Please Format

Err, no, I do not want you to format my Arch Linux installation partition

The trick to getting it working is to fool Windows into thinking the device is ez a regular USB memory stick but perhaps a solid-state hard disk which happens to be connected via USB. Yes I know, this is seriously stupid that Windows behaves this way. A solid-state hard disk is just a whopping big (and fast) memory stick after all!

I found a few sources on how to do this however I still had to figure out some things on my own. Specifically, the guides I found either skipped some steps or didn’t provide enough information on where to download the driver package.

This procedure involves manually changing hardware drivers and installingnon-signeddriversnot intended for your hardware”. I know someone is going to break their system and blame me so I say now that I take no responsibility for any damage you may do to your Windows system as a result of this. Read that again. 😛

Instructions

remove the highlighted text

click for larger version

Download and unzip the driver, originally created by Hitachi, Hemen. Open the cfadisk.inf file in notepad (or your favourite plaintext editor), and find the section labeled [cfadisk_device]. Remove the section highlighted on the right:

Minimize (don’t close) the editor and go to your desktop iconsright-click on My Computer and select Properties. Select the hardware tab and then select [Device Manager]:

System Properties

Find the device underDisk drives”, right-click your memory stick and select Properties:

Device Manager

Click the Details tab and in the dropdown box on that page, selectHardware Ids”. Click the first line in the list of Hardware IDs and press Ctrl+C to copy the name:

USB Hardware Ids

Don’t close this dialog, go back to notepad (which was minimised) and paste the hardware ID into where the previous content was removed.

Changes pasted into notepad

Save the file in notepad and go back to the device’s property dialog window. Click theDrivertab and click the [Update Driver…] button. In the windows that pop up, selectNo, not this time”; [Next] -> “Install from a list or a specific location (Advanced)”; [Next] -> “Don’t search. I will choose the driver to install.”; [Next] -> [Have Disk…].

Unsigned Drivers - Click Continue Anyway

Browse to the folder where you have saved the modified cfadisk.inf file. Click [OK]. You will find

there is a Hitachi Microdrive driver listed. Select this and click [Next]. When the warning

appears, click [Yes]. Another warning will pop up regarding a similar issue (these are theunsigned” eta “not intended for your hardwarewarnings I mentioned earlier). Click [Continue Anyway]:

At this point I recommend closing all the dialog boxes related to the setup. Finally, remove and re-insert the memory stick into your USB port and you should find that the extra partitions on the stick are accessible. In the worst-case scenario, you might still need to partition the disk however the hard part is over. 🙂

Share
Wednesday, August 26th, 2009 | Author:

If you’re using *nix and you’ve found this middle-click behaviour annoying, change Firefox‘s middlemouse.contentLoadURL about:config option to false.

Big thanks to Ayman Hourieh for the tip.

Share